ingezonden gedicht
GENERATIE <.........> KLOOF
               
Als ouderen van nu, de jongeren gadeslaan,
denken ze met weemoed aan hun eigen jeugd.
En daar er sindsdien, zoveel totaal veranderd is,        
doet mijmeren over vroeger, hen echt veel deugd.
                                     
Binnenshuis konden ze weinig méér beleven,
dan spelen met een speelgoedauto of een pop.    
Soms ook wel, met een spelletje of blokkendoos
en een serviesje, maar dáárbij hield het meestal op.            
                                     
Toen speelde men liever samen lekker buiten,              
met hoepels, haasje-over en tikkertje of een bal.    
Ook knikkeren, vliegeren en verstoppertje spelen  
en meisjes vonden touwtje-springen´t leukst van al.                                          

Dit alles is de jongeren van nu, vrij onbekend
en spelen daardoor te weinig buiten met elkaar.
Liever zijn ze verdiept in al hun digitale apparaten,  
met geen beweging en verslaving als reëeel gevaar.                                              

Al de generaties welke vóór de onze leefden,
zagen in hun leven, bijna geen veranderingen.
Maar de ouderen van nu, werden op elk gebied
continu geconfronteerd met steeds nieuwe dingen.                    
           
Van de dingen, waar jongeren nu mee spelen,
hadden ouderen van nu, in hún jeugd geen idee.                    
Ze kwamen pas later in te snel tempo in hun leven,  
en zijn er mede daarom ook niet zo echt handig mee.                
                                       
Als jongeren van nu, de ouderen gadeslaan,
bedenk dan,´t was voor hen een hele operatie.  
Alles wat bekend was, ruilen voor het onbekende.  
Die kloof bleek werkelijk te wijd, voor één generatie.


P.B.K.  2014